نویز ایجادشده توسط تنظیمکنندههای ولتاژ مغناطیسی هنگام کار از هسته سرچشمه میگیرد. تحت تأثیر میدان مغناطیسی متناوب، ابعاد ورقهای فولاد سیلیکونی تغییرات جزئی را تجربه میکنند—پدیدهای که مگنتواستریکشن نامیده میشود. از آنجا که دوره تغییرات مگنتواستریکشن نصف دوره فرکانس شبکه برق است، ارتعاش بدنه حاصل دارای فرکانس پایهای معادل دو برابر فرکانس شبکه است و بهصورت وزوزی پیوسته با فرکانس پایین بروز میکند. میتوان گفت که ارتعاش ورقهای فولاد سیلیکونی عمدتاً توسط خواص مگنتواستریکشن مواد فرومغناطیسی تعیین میشود.
ضریب مغناطیسکشش ثابت نیست؛ تحت تأثیر عوامل متعددی محدود میشود. اولین عامل جنس ورقهای فولاد سیلیکونی است: تحت شدت میدان مغناطیسی یکسان، ورقهای فولاد سیلیکونی باکیفیتتر، مغناطیسکشش کمتری و در نتیجه نویز کمتری نشان میدهند، در حالی که ضریب مغناطیسکشش بالاتر با نویز بالاتر متناظر است. دومین عامل خودِ شدت میدان مغناطیسی است: هرچه میدان مغناطیسی قویتر باشد، مغناطیسکشش بارزتر و نویز بیشتر میشود.
وضعیت سطح و فرایند عملیات حرارتی ورقهای فولاد سیلیکونی به یک اندازه اهمیت دارند. پوششدار بودن سطح ورقهای فولاد سیلیکونی بر تغییر طول مغناطیسی تأثیر میگذارد—پوشش به ورقها میچسبد و به محدود کردن تغییر شکل آنها کمک میکند و در نتیجه ارتعاش را کاهش میدهد. اثر فرایند آنیلینگ حتی محسوستر است: تحت همان شدت میدان مغناطیسی، ورقهای فولاد سیلیکونی آنیلشده تغییر طول مغناطیسی بسیار کمتری نسبت به ورقهای آنیلنشده نشان میدهند، زیرا یک فرایند آنیلینگ بهینه میتواند ضریب تغییر طول مغناطیسی را چندین برابر کاهش دهد.
علاوه بر عوامل مرتبط با مواد، صدای بیباری ترانسفورماتور نیز بهشدت به وضعیت اتصالات هسته وابسته است. سفتی و تختبودن اتصالات مستقیماً بر پیوستگی مدار مغناطیسی و در نتیجه بر سطح نویز تأثیر میگذارد.
بهطور خلاصه، کاهش نویز در تنظیمکنندههای ولتاژ مغناطیسی باید از سه سطح آغاز شود—مواد، فرایند و ساختار: انتخاب ورقهای فولاد سیلیکونی باکیفیت با ضریب مگنواستریکشن پایین، بهینهسازی فرایند آنیلینگ برای آزادسازی کامل تنشهای داخلی، تضمین کیفیت پوششهای سطحی و کنترل دقیق ساخت اتصالات هسته. این اقدامات نویز را در مبدأ آن برطرف میکنند و راهی بنیادی و مؤثر برای کاهش نویز تنظیمکنندههای ولتاژ مغناطیسی به شمار میروند.



















